เมื่อวันที่ 3 พ.ค. เรามีนัดต้องไปรับชุดคอสฯ ซึ่งเมื่อวันเสาร์ที่ 5 พ.ค. ก้อคอสเสร็จไปแล้ว
แล้ววันนั้นเราก้อนัดคนๆนึงไว้ด้วย เพราะว่าเค้าคนนั้นต้องไปซื้อชุดนักศึกษาที่โบนันซ่า
แล้วก้อไปตาลุยกันที่ตูน้ามคือว่าเรากะเค้าคนนั้น แบบว่าพากันหลง อย่างโง่เลยเรา
แต่ก้อโอเค ก้อไปเดินดูเสื้อผ้ากันน่ะขอรับ แล้วเราก้อนั่งรถกลับไปที่สยามฯต่อ
พอไปถึงโบนันซ่า ลุงแกก้อลากไปซื้อชุดนักศึกษา ตายและลุงเราจาขึ้นปี2แล้วเหรอ
ซื้อไปได้ 3 ชุด ต่อซะแบบว่า ไม่กล้าเดินด้วยเลย55+ อายแทน
แล้วก้อไปทานข้าวต่อที่มาบุญครอง เค้าก้อถามนะเวลาคุยทามมายถึงไม่มองน้าเค้าเลย
ถามเรา เราก้อไม่รุจาตอบยังไงเหมือนกาน ก้อแบบว่า...นะ มานอธิบายยากอ้ะ
ทานเสร็จแล้ว ก้อไปเดินเล่นในสยาม (แบบว่าไร้จุดหมาย)
อีตาลุงเปงรายชอบมาเล่นผมเราสงสัยโรคจิตแน่ๆ55+ ล้อเล่งนะลุง
ปากดีไปยังง้านเองแหละเรา (สงสัยติดคำนี้มาจากลุงแน่ๆเลยเรา)
พูดแล้วก้อเริ่มคิดถึง (พูดไปพลางน้ำตาไหลไป...ฮือๆๆ)
แล้วก้อได้ไปถ่ายพุริคุระกันในหลืบตรงเซนเตอร์พอยท์
สังเกตได้เลยว่าใครถ่ายจนกลายเปงเจ้าแม่ไปแล้วดูจากท่าทางการแอคชั่นของแต่ละคน
และแล้วถึงเวลาต้องร่ำลากัน ลุงก้อมายืนคอยรถเมล์เปงเพื่อนเรา
และแล้วก่อนกลับลุงก้อยังไม่เลิกที่จะเล่นผมเรา เอามือมาขยี้ผมชาวบ้านเล่นอยู่ได้
สาย 16 มาแว้ว เอ้านั่นมานเพื่อนช้านนี่นา ฟลุคจิงๆเยยเรา
สุดท้ายเราก้อกลับบ้านโดยนั่งไปกับเพื่อน แล้วค่อยๆโบกมืออำลาลุง
อยากบอกว่าวันนั้นเรามีความสุขมากเลยนะ เราก็ไม่รุเหมือนกันว่าเปงเพราะอไร
แล้วหวังว่าลุงก้อคงจาคิดเหมือนกันกับเรานะ...มิสลุงมากมายที่สุดเลย
แบบว่าอิจฉาแล้วสิเรา
